1. aug, 2022

Verandering

“O nee”, zuchtte Bel en keek schichtig om zich heen. “Verandering! Ik hou niet van verandering.” Bonneke keek haar verbaasd aan. “Bel verandering is leuk, verandering is goed. Van verandering ga je groeien” hij gaf het pingpongballetje een tik en vloog er achter aan. Vrouw keek rond zette stoelen aan de kant en schoof de tafel onder het raam. Ze had besloten dat het anders moest. “Ja er komt een kamer speciaal voor jullie”, glimlachte ze. “ Met kussens mandjes, en ja” dacht ze, ”een mooi meubel op te spelen te rusten en je te verstoppen.” Na verloop van tijd zou er een heuse catwalk komen. Dat zou het kerst cadeautje zijn.

Maar vandaag maakte ze het begin met alles op een plek te zetten zodat het ideaal was voor haar poezenbeesten. De tafel dus onder het raam, dan konden ze lekker naar buiten kijken. Op een tafeltje, waar nu een plant stond, zou een kattenholletje komen. Het tafeltje was hoog genoeg en groot genoeg voor het nestje dat ze op het oog had. Terwijl ze alles verplaatste en herschikte rende Bon de kamer door. Dik in zijn schik met een stukje touw en zijn pingpongballetje.

De vrouw glimlachte en genoot van zijn capriolen, maar waar Bel waar was haar meisje. Ze was in geen velden of wegen te bekennen. “Bel?...Bel waar ben je?...” Al zoekende liep ze de flat door. Mabon keek verbaasd op “Bel is een beetje bang vrouw. Ze houdt niet van verandering.” Vrouw liep naar de huiskamer en daar vond ze haar. Met grote ogen in de hoek van de kamer achter de kattenboom. “Ach Belleke toch vindt je het niet leuk meis.” Ze wilde maar wat graag over haar bol aaien maar ze wist ook dat als haar meisje in deze stemming was ze dat niet kon waarderen. “Gaat helemaal goed komen Bel.” sprak de vrouw vol vertrouwen. Ze wist dat de zwarte poes later wel weer zou bij draaien.

Na een klein uur werk stond alles op zijn plek. “ Zo tijd voor een kopje koffie. Jullie wat lekkers jongens?” Nu kwam Bel van haar veilige plekje af. Lekkers ja dat liet ze zich niet twee keer zeggen.
Met een kop koffie en de poezensnacks gingen ze op de bank zitten en na dat al het lekkers op was vertrok Mabon weer naar de poezenkamer. Daar was zoveel te zien. “Hier vindt ik het wel heel erg tof.” en hij sprong op de vensterbank. “Kijk eens Bel.” riep hij over zijn schouder en Bel keek voorzichtig om het hoekje van de poezenkamer. ” Je kunt hier zoveel zien. De duiven op het dak en de kraaien. En in de boom zitten allemaal meesjes. O, als ik die eens kon vangen. En ik zie mensen en de buurman.” Voorzichtig kwam Bel korter bij, sprong op de tafel en maakte die ene stap naar de vensterbank. “O, dat is eigenlijk best wel leuk.” zei ze verbaast. “Zei ik toch gekkie.” grinnikte Bon. “ En kijk vrouw heeft hier kussens gelegd, kunnen we heerlijk in de zon liggen.”
Nog geen vijf minuten later sjeesden ze achter elkaar aan door hun nieuwe kamer. De een achter de ander aan, de ander achter de een. “ Ja.” dacht Bel “ Bonneke heeft gelijk. Verandering is leuk.” en ze gaf een flinke tik tegen de speelgoed muis die pardoes in de plantenbak belande. “ Van verandering ga je groeien.” en behendig viste ze de muis uit de plantenbak.

©