31. jul, 2022

Een nieuwe dag, een nieuw leven

De merel had zijn eerste tonen gefloten op het dak bij de buren. De eerste verlegen zonnestraal piepte door het dikke velouren gordijn. Ergens op de berg lakens kwam wat tot leven. “Mauw?” klonk het zachtjes en aan de linkerkant van het bed klonk zachtjes als antwoord “Prrrr!” Langzaam dook een poezenlijfje op uit de lakens en al snorrend liep het beestje naar de andere kant.

“Ben je wakker?“fluisterde Mabon en sloop korter bij. “Jahaah” gaapte Beltain en rekte zich een keer lui uit. “De vogel heeft gefloten!” zei de kleine rooie die ook wel liefdevol Bonneke werd genoemd terwijl hij tussen de lakenplooien voorzichtig dichter bij kwam. “Je weet wat dat betekend!”zei hij iets luider. “SPELEN!!!” Riep hij uit en met een grote boog plofte hij boven op het hoofd van Beltain. “Ik ga je pakken ik ga je pakken.” gilde hij nu uitgelaten.

Aan de andere kant kreunde zachtjes een stem. De twee keken met grote ogen richting hoofdeinde. “Ssscht” siste de grote zwarte die ook wel Bel genoemd werd…”De vrouw wordt wakker.” “Ja ja” hijgde Bonneke ademloos. En even zaten ze ineengedoken naast elkaar en staarde naar de bos verwarde haren op het kussen.

“En toch, en toch…ga ik je pakken” giechelde Bonneke. “O nee dat doe je niet” lachte Bel dreigend en gaf hem een tik op zijn kop. Samen rollden tolden en buitelden ze over het bed. Gierend en brullend doken ze onder de lakens en sprongen achter elkaar, eerst Bon en toen Bel, van het bed op de vloer.

Daar gingen ze in vliegende vaart richting kattenboom. Bon zo klein als hij was was het eerst boven. “Ik heb gewonnen” jubelde hij, “Ik heb gewonnen. Niks hoor” gromde Bel terwijl ze uitgebreid haar nagels manicuurde aan de dikke sisaltouwen van de boom. “Ik heb je laten winnen. Niet waar, niet waar, dikke sigaar” grinnikte Bon terwijl hij op zijn kop in de boom hing. He…broertje een beetje respect voor…” maar midden in de zin hield ze op. Wat was dat ze keek alert om zich heen.

“De vrouw is wakker, de vrouw is wakker” jubelde Bon “ETEN Bel” riep hij en sjeesde naar de slaapkamer op de voet gevolgd door Bel die met een statige pas en een krul in haar staart achter Bol aan kuierde.

De vrouw had de gordijnen al open getrokken en het zonlicht stroomde in een brede gouden baan de kamer binnen. “Goeie morgen lieve schatten.“ zei de vrouw terwijl ze Bon optilde en een kus op zijn kop gaf. “Goeie morgen Bel” en ze gaf haar meisje met de vrije hand een aai over haar kop. “Prrrr” antwoorde Bel en in haar arm snorde Bonneke zachtjes.

“Wat waren jullie weer vroeg vandaag” grijnsde de vrouw breed terwijl ze Bon op de grond zetten.“Kom jongens tijd voor ons ontbijt.” zei de vrouw terwijl ze de lakens op het bed een laatste keer recht trok. “Eten eten.” jubelde Bon en rende naar de keuken gevolgd door een heel hongerig kijkende Bel. “Heerlijk” mijmerde de vrouw “Een nieuwe dag. Een nieuw leven.” Mew mew" bevestigde Bel. Mew mew zei de vrouw glimlachend en aaide haar over haar bol.

Zij begrepen elkaar.


©